Runik Dîvan*dan
                                   bāl



susku süpür pasak kırağı gümüşçün toka
levha kavruk helva kaveza kukumav kavza



eli ile pespâye efil eldiven istabl kımme tepe
nenni seyr-i fi'l-menâm neşvünemâ batıl misina



kilit kulak mıydı anahtar ses sedâ
îkā ilkā



çığırdaş hırâmân yama tasım gürz susta
hapahap çürük dişil feyrûz tın tavulga



velvele peltek gıcırdat kiplik ark poetika
                              ziggurataruggiz






alla halalah kulluk epope








iki ucu redifli güllabi

kepeli cam baz uğru
n çoğa da kelebeğin
ömrü ciğerci peşkiri








kokona livar susak çavalye kavli
kurgan tezehhür işmar inannannani
semiz lilitilil itti dililid etabli
ecinninnice ulumamulu kudas havaneli













ziggurataruggiz: Metafizik süpürüldüğünden basamaklarının illeti de kalmayan yapı bakımından dil.




*Nommer un objet, c’est supprimer les trois quarts de la jouissance du poème qui est

faite du bonheur de deviner peu à peu; le suggérer, voilà le rêve.

[Stéphane Mallarmé {Jules Huret: Enquête sur l’évolution littéraire, 1891}]

tr_TRTurkish