Runik Dîvan*dan
bāl
susku süpür pasak kırağı gümüşçün toka
levha kavruk helva kaveza kukumav kavza
eli ile pespâye efil eldiven istabl kımme tepe
nenni seyr-i fi'l-menâm neşvünemâ batıl misina
kilit kulak mıydı anahtar ses sedâ
îkā ilkā
çığırdaş hırâmân yama tasım gürz susta
hapahap çürük dişil feyrûz tın tavulga
velvele peltek gıcırdat kiplik ark poetika
ziggurataruggiz
alla halalah kulluk epope
iki ucu redifli güllabi
kepeli cam baz uğru
n çoğa da kelebeğin
ömrü ciğerci peşkiri
kokona livar susak çavalye kavli
kurgan tezehhür işmar inannannani
semiz lilitilil itti dililid etabli
ecinninnice ulumamulu kudas havaneli
ziggurataruggiz: Metafizik süpürüldüğünden basamaklarının illeti de kalmayan yapı bakımından dil.
*Nommer un objet, c’est supprimer les trois quarts de la jouissance du poème qui est
faite du bonheur de deviner peu à peu; le suggérer, voilà le rêve.
[Stéphane Mallarmé {Jules Huret: Enquête sur l’évolution littéraire, 1891}]
