Edebiyat tarihimizin belleğinde özel bir yere sahip olan Papirüs dergisi, 1969 Kasım’ında yayımlanan 41. sayısıyla okurlarına bir edebi hafıza dosyası sunmuştu: “İkinci Yeni Antolojisi.” Dönemin şiir damarlarını bir araya getiren bu özel sayı, bugün geriye dönüp bakıldığında, hem poetik bir toplam hem de ruh hâli haritası olarak okunmayı hak ediyor.

Aradan geçen 57 yılın ardından, bu kıymetli sayfanın tozlu raflarından Doğan Türker imzalı “Sürer Karanlık” şiirini gün yüzüne çıkarıyoruz.

“Sürer Karanlık”, okuru içine çeken bir atmosfer kurar. Karanlık burada bir metafor olmanın dışında, zamanın ruhuna sinmiş, uzayan, katmanlanan bir varoluş hâlidir. Türker’in dili, sade ama derin; imgeleri ise sezgiyle kavranır. Bu yönüyle şiir, hem kendi çağının estetik arayışlarını yansıtır hem de zamana dirençli bir iç ses kurar.

Bizim açımızdan bugün bu şiiri yeniden okura sunmak, edebiyatın sürekliliğine, belleğin direncine ve şiirin zamansızlığına yapılmış bir selamdır.  Var olsun Papirüs, var olsun şiir!